ครือว่าปกติเป็นคนชอบดูละคร โดยเฉพาะละครเพลง ร้องจริงๆ แสดงจริง วงดนตรีจริงอยู่แล้ว

ดังนั้นเวลามีภาพยนตร์ที่เป็นละครเพลงออกมา พอได้ยินก็จะนึกในใจ

แล้วว่าเอ๋ มันจะดีเท่าละครเพลงที่เขาแสดง รอ้ง สดๆ บนเวทีๆได้เร่อ??

เอาเป็นว่า ตามหลัก ทราบอยู่แล้วว่า ยังไงมันคงดีไม่เท่า เพราะอรรถรสของอารมณ์ร่วม การรอ้ง การแสดง สีหน้าสดๆ ตรงนั้น

รวมถึงฉากต่างๆ วงดนตรี orchestra เล่นสดๆ ฯลฯ

ภาพยนตร์มันไม่ได้ตรงนี้อยู่แล้ว ซึ่งก็ไม่ได้หวังถึงขนาดนั้น แค่ชมภาพยนตร์เพื่อความบันเทิงระเริงใจระดับหนึ่งก็พอ

กระนั้นก็เหอะ ขนาดทำใจไว้แล้ว ภาพยนตร์เพลงบางเรือ่ง ก็ยังทำให้เกิดอารมณ์เซ็งหลังไปดูด้ายย

เช่น Phantom of the Opera เป็นต้น ดูแล้วเซ็งเป็นที่ยิ่ง

โอ้ แม่เจ้า …. ทำไมทำออกมาได้ … เช่นนี้ ไม่แน่ใจว่าท่าน Andrew Lloyd Webber ดูแล้วท่าน

คงไม่คิดจะเปรียบกับ play ของท่านเลย ทดแทนกันไม่ได้เลย (จะบอกว่าได้ดูหนังเรื่องนี้ คล้ายๆกับดู play —

มันเหมือนกับเปรียบเทียบ กิ้งก่า กับ ปลาดาว … ไม่รู้จะประเมินด้วยปัจจัยความเหมือน หรือ แตกต่างอย่างไรดี)

… เข้าเรื่อง Mamma Mia ดีกว่า

คือเรื่องนี้ จะขอบอกว่าทำได้ออกมาดีทีเดียว คือในแง่การแสดงอาจพูดไม่ได้

แต่ในแง่ทำหนังออกมาให้ entertaining ให้คนดู enjoy ไปกับหนังและเพลง

(ถึงแม้บางคน ร่นใหม่ๆ อาจไม่รู้จักวง ABBA ก็ตาม) โดยทั้งๆที่หนังไม่ได้มีอะไรมาก บท plot เรื่อง รวมถึงฉากและการตัดต่อเรื่องออกจะไม่ค่อยลงตัวด้วยซ้ำ แต่สุดท้าย ก็ออกมาสนุกสนานดี

อันนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ

คิดว่าหนังเรื่องนี้เป็นการปลุกวง ABBA ขึ้นมาได้ระดับหนึ่งเลยคะ

มีเพลงเพราะหลายเพลงทีเดียว SoundTrack ฟังได้ทั้งแผ่นเลยคะ

เอาเพลงนึงมาฝากแล้วกันนะคะ เนื้อเพลงความหมายดีๆ นะคะ (ก็บอกแล้วในบล็อกก่อนหน้านี้ … เป็นคนชอบฟังเนือ้เพลงอ่ะ)