เฉลียงสามฝ่าย

จะเรียกว่าคอนเสริต์คงไม่ได้  น่าจะเป็น Talk Show ฮาฮา  แบบเฉลียงมากกว่า

พอได้ข่าวว่าจะมีการแสดงเฉลียง  ก็ตัดสินใจไปดูทันทีโดยไม่ลังเล

เป็นแฟนเฉลียงตั้งแต่เด็ก ยังอยู่โรงเรียนอยู่เลย  (โห…  นานโข  ช่างบ่งบอกอายุตัวเองจริงๆเลย!)
ตั้งแต่ เที่ยวละไม, อื่นๆอีกมากมาย, แค่มี, ต้นชบากับคนตาบอด, เข้าใจ, เอกเขนก, นิทานหิ่งห้อย, นายไข่เจียว,
เร่ขายฝัน, เก็บใจ , ยังมี, จนกระทั้ง เธอหมุนรอบตัวฉัน  (คนยุคเดียวกันคงนึกออกกันทั้งนั้นนะคะ  )
ชื่นชอบเพราะคิดว่าทุกคนในวงมีความสามารถอย่างแท้จริง มีพรสวรรค์ ทำได้ทั้งร้องทั้งประพันธ์ ตั้งแต่ พี่จิก (ประภาส ชลศรานนท์) Producer, พี่ดี้ (นิติพงษ์ ห่อนาค) เนื้อร้องและทำนอง,  พี่เจี๊ยบ (วัชระ ปานเอี่ยม), แต๋ง (ภูษิต ไล้ทอง),
พี่จุ๋ย (ศุ บุญเลี้ยง) ชาวสมุย,  เกี้ยง (เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์)
(ซึ่งหายากที่วงสมัยนี้จะได้คนดนตรีคุณภาพทั้งวงระดับนี้นะคะ)เข้าเรื่องการแสดงนี้ต่อดีกว่า…

คอนเสิร์ต คาราบาว ยอมรับว่าไม่เคยคิดจะไปดูเลยคะ พอดีเพื่อนสนิทอยากดู (และคงอยากให้ไปดูด้วย อุ อุ)
ก็เลยได้ไปดูมาเมื่อวันอาทิตย์ที่อิมแพค

คาราบาว 3 ช่า สามัคคี ตอน ลูกทุ่งแฟนเทเซีย  เปิดฉากด้วย หม่ำ มาเชิญแขกรับเชิญขึ้นเวทีเพื่อเต้นรับรางวัลเสื้อคาราบาว (ซึ่งออกแบบได้น่ารักดีคะ  — ไม่ได้เป็นแบบว่า look คาราบาว ใส่แล้วดูเป็นแฟนเพลงเพื่อชีวิตยั่งสมัยก่อน)  และบรรเลงเพลงต่อเนื่อง มีแขกรับเชิญหลากหลาย ตั้งแต่ AF (ออฟ, พัดชา, ตุ้ย) , ปู พงษ์สิทธิ์, นักร้องลูกทุ่ง (…แบบว่าไม่รู้จักอ่ะคะ แหะ แหะ)  ต่อเนื่องจนคนดูลุกเต้นจนเมื่อย และตบท้ายด้วย ปาน ธนพร กับ 2 เพลงที่คงเดาได้ หนุ่มบาวสาวปาน กับ เหงาเข้าใจ  และจบทิ้งท้ายด้วยเพลงบัวลอย

วันนี้  ทำไมนีกถึงมิตรภาพ ‘เพื่อน’ ขึ้นมา

โชคดีที่มีเพื่อนที่ดีหลายๆคน  เพื่อนที่อยู่ด้วยไม่ว่ายามทุกข์ หรือ สุข
เพื่อนที่คอยยิ้มให้ หยิบยื่นน้ำใจไมตรีให้เสมอ โดยไม่เคยเอ่ยปากขออะไรตอบแทน
เพื่อนที่เป็นเพื่อนแท้จริงๆ  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่ากาลเวลาผ่านไปนานเท่าไร่ ยิ่งมองเห็นในมิตรภาพดีๆที่เพิ่มพูน

ขอให้เพื่อนทุกคน ได้เจอเพื่อนๆที่ดี เช่นเดียวกันนะคะ

กลอนและเพลงเพราะๆสำหรับเพื่อนคะ

อยากให้เธออยู่ตรงนี้
เป็นเพื่อนที่แสนดีข้าง ๆ ฉัน
มีความรู้สึกดี ๆ มาแบ่งปัน
เป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดไป

ข้างหลังภาพ

…ภาพแห่งชีวิต….

เมื่อคืน ไปดูละคร ‘ข้างหลังภาพ’ กับเพื่อนมา เนื่องจากเป็นคนชอบดูละครอยู่แล้ว และ ‘ข้างหลังภาพ’ ของ ศรีบูรพา นี้ก็อ่านมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียน จำได้ว่าอ่านรวดเดียวจบ (และก็น้ำตาไหลไปตั้งแต่ใกล้จบเรื่อง) บทละครทำออกมาได้ ถอดเหมือนจากในหนังสือ ซึ่งอันนี้ต้องขอชื่นชมยกความดีความชอบให้คนเขียนบท ละครหรือหนังบางเรื่องที่เอาบทมาจากหนังสือ พอมาเป็นทำเป็นหนังหรือละครแล้ว ก็ปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องเสียจนทำให้ คนที่นึกภาพจินตนาการจากการอ่านหนังสือมาก่อนเอง เริ่มเสียอรรถรสจิตนาการของตัวเอง (ที่จินตนาการออกมาเสียได้อารมณ์ร่วมขนาดนั้นไปแล้ว…)

นอกจากชื่นชมคนเขียนบทแล้ว อีกอย่างที่ขอปรบมือให้ คือ ฉากคะ ทำฉากแต่ละฉากส่วนใหญ่ออกมาได้ดีมากๆ เรื่องนี้ คนที่เคยอ่านมักจะนึกถึงว่าฉากที่สมควรจะประทับใจสุดคือฉากที่น้ำตกมิตาเกะ ก็ใช่คะ ยอมรับว่าฉากนี้ ที่มีน้ำตกจริงๆ และน้ำไหลนองเวทีเป็นเหมือนลำธารจริง ภาพพระเองนางเองเต้นรำกันในลำธาร ขณะที่ใบไม่ร่วงปลิดปลอดลงมาเป็นระยะระยะ — ช่างประทับใจจริงๆคะ แต่อีกฉากที่เราประทับใจมากกว่า คือฉากล่องเรือ เป็นฉากก่อนที่ นพพร และ คุณหญิงกีรติ จะไปมิตะเกะนะคะ ที่ชื่นชมเพราะสามารถทำการล่องเรือแล่นไปบนเวทีได้ smooth เนียนมากๆคะ ไม่มีกระตุก ติดขัด พริ้ว เหมือแล่น อยู่ในบึงจริงๆ (ไม่ใช่ได้อารมณ์แบบว่าเป็นแบบรอกลากเรือแข็งๆไปบนเวที)

เมื่อเดือนที่แล้วได้มีโอกาสไปดูคอนเสิร์ตของพี่เบิร์ด แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ที่อิมแพคมานะคะ

ขอยอมรับว่าทีแรกไม่ได้อยากไปมากมายเท่าไร่ เนื่องจากห่างเหินจากพี่เบิร์ดมานานและไม่ค่อยชอบอัลบั้มชุดหลังๆ ที่ค่อนข้างเอาใจตลาด ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเหมือนสมัยก่อนอัลบั้มแรก หาดทราย สายลม สองเรา ตั้งแต่สมัยมัธยม และ คอนเสิรต์แบบเบิร์ดเบิร์ดที่เคยดูที่ศูนย์วัฒนธรรมก็ยังประทับใจอยู่ เลยนึกไม่ออกว่าเป็นบรรยากาศอิมแพคแทน แล้วมันจะเป็นเช่นใด….  (ยอมรับว่าดูคอนเสริต์พี่เบิร์ดครั้งสุดท้าย ตั้งแต่สมัยแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมนู้นนั่นแหละคะ)

วันที่ไปดู เป็นวันศุกร์ (ซึ่งคนก็แทบจะเต็มอิมแพค) คนดูหลากหลายอายุ ส่วนใหญ่จะเป็นรุ่นผู้ใหญ่บ้างก็เป็นครอบครัวพาลูกไปดู เห็นคุณลูกบางคนยังเด็กอยู่มาก อายุคงยังตัวเลขเดียว (ซึ่งไม่น่าทันยุคพี่เบิร์ดหรอกอะ) เด็กบางคนก็ร้องเพลงพี่เบิร์ดตามไปได้แทบจะทุกเพลง (ส่วนเด็กที่หลับก็มีนะคะ — แหม๋ ก็ถ้าไม่รู้จักคุณลุงเบิร์ด แล้วให้มานั่งดูอยูจน 5 ทุ่ม นู๋ก็ง่วงจิงจิงนะฮับ คุณลุง!!) ที่น่าแปลกคือท่านผู้ใหญ่เหล่านี้ท่านสนุกสนานกันในคอนเสริต์เป็นที่ยิ่ง แบบว่าลองนึกภาพว่ามองไปเห็นผู้ใหญ่ลุกขึ้นมาร้องเพลงและ
เต้นอย่างสนุกสนานหน่ะคะ ก็เลือกเพลงมาได้ดีตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกจนชุดสุดท้าย ฟากฟ้าทะเลฟัน เีงียบๆคนเดียว ฝากใจไว้ นางนวล คนไม่มีแฟน เล่าสู่กันฟัง แก้วตา โอ๋ละหนอ คุ้นๆไม๊คะ??