เมื่อเดือนที่แล้วได้มีโอกาสไปดูคอนเสิร์ตของพี่เบิร์ด แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ที่อิมแพคมานะคะ

ขอยอมรับว่าทีแรกไม่ได้อยากไปมากมายเท่าไร่ เนื่องจากห่างเหินจากพี่เบิร์ดมานานและไม่ค่อยชอบอัลบั้มชุดหลังๆ ที่ค่อนข้างเอาใจตลาด ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเหมือนสมัยก่อนอัลบั้มแรก หาดทราย สายลม สองเรา ตั้งแต่สมัยมัธยม และ คอนเสิรต์แบบเบิร์ดเบิร์ดที่เคยดูที่ศูนย์วัฒนธรรมก็ยังประทับใจอยู่ เลยนึกไม่ออกว่าเป็นบรรยากาศอิมแพคแทน แล้วมันจะเป็นเช่นใด….  (ยอมรับว่าดูคอนเสริต์พี่เบิร์ดครั้งสุดท้าย ตั้งแต่สมัยแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมนู้นนั่นแหละคะ)

วันที่ไปดู เป็นวันศุกร์ (ซึ่งคนก็แทบจะเต็มอิมแพค) คนดูหลากหลายอายุ ส่วนใหญ่จะเป็นรุ่นผู้ใหญ่บ้างก็เป็นครอบครัวพาลูกไปดู เห็นคุณลูกบางคนยังเด็กอยู่มาก อายุคงยังตัวเลขเดียว (ซึ่งไม่น่าทันยุคพี่เบิร์ดหรอกอะ) เด็กบางคนก็ร้องเพลงพี่เบิร์ดตามไปได้แทบจะทุกเพลง (ส่วนเด็กที่หลับก็มีนะคะ — แหม๋ ก็ถ้าไม่รู้จักคุณลุงเบิร์ด แล้วให้มานั่งดูอยูจน 5 ทุ่ม นู๋ก็ง่วงจิงจิงนะฮับ คุณลุง!!) ที่น่าแปลกคือท่านผู้ใหญ่เหล่านี้ท่านสนุกสนานกันในคอนเสริต์เป็นที่ยิ่ง แบบว่าลองนึกภาพว่ามองไปเห็นผู้ใหญ่ลุกขึ้นมาร้องเพลงและ
เต้นอย่างสนุกสนานหน่ะคะ ก็เลือกเพลงมาได้ดีตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกจนชุดสุดท้าย ฟากฟ้าทะเลฟัน เีงียบๆคนเดียว ฝากใจไว้ นางนวล คนไม่มีแฟน เล่าสู่กันฟัง แก้วตา โอ๋ละหนอ คุ้นๆไม๊คะ??